نکاتی کوتاه از استاندارد ایزو 5199 در زمینه محور
نکاتی کوتاه از استاندارد ایزو 5199 در زمینه محور
محور باید از نظر سایز و استحکام، مطلوب و مناسب باشد تا :
الف) توان اسمی عامل محرک را انتقال دهد
ب) عملکرد بد آببند یا پکینگ را کم کند
ج) امکان سایش و گیرپاژ را کم کند
د) تا ملاحظاتی در جهت بارهای شعاعی دینامیک و استاتیک، سرعت بحرانی و روشهایی برای راهاندازی و بارهای اینرسی را دربرداشته باشد.
- زبری سطح محور
زبری سطح محور یا بوش محور در محفظه آببندی، آببند مکانیکی و آببند روانکار، در صورت وجود نباید بیشتر از
0.8 باشد مگر در حالتی که به مقادیر دیگری در آببند نیاز باشد. ملاحظات بسیاری در مواردی که درجه کمتری از زبری سطح( 0.4) برای آببندهای مکانیکی که در محورهای دینامیکی محوری یا آببندهای غلاف به کار میروند، باید مدنظر باشد. اندازهگیری زبری سطح باید با توجه ایزو 3274 باشد.
- انحراف محور
انحراف محاسبه شده محور در صفحه شعاعی در قسمت بیرونی جعبه آببندی (یا در سطح آببند مکانیکی) به وسیله بارهای شعاعی به وجود آمده در خلال عملکرد پمپ تحت شرایط زیر نباید از 
50 تجاوز کند:
الف) در محدوده عملکردی مجاز پمپ
ب) در محدوده عملکردی مجاز پمپ با حداکثر قطر پروانه
شرایط (الف) همواره بهکار برده میشود، شرایط (ب) نیازمند توافق میباشد
هنگام محاسبه و تعیین انحراف محور، پکینگ نباید مدنظر قرار بگیرد.
- قطر محور
قطر قسمتهای شفت یا بوش محور در تماس با آببندهای محور باید با توجه به ایزو 3069 باشد که کاربردی است.
- لنگی محور
ساخت و مونتاژ محور و بوش آن در صورت نصب، باید این اطمینان را حاصل کند که لنگی محور در صفحه شعاعی در قسمت خارجی پوسته آببند محور نباید برای قطرهای خارجی نرمال کوچکتر از mm50 بزرگتر از 50 باشد و نباید بزرگتر از 80 برای قطر خارجی اسمی بینmm 50 تا mm100و نباید بزرگتر از 100برای قطرهای خارجی بزرگتر از mm100 باشد.
این وبلاگ متعلق به