1-1-           آنیل کردن Annealing: گرمایش قطعه و نگهداشتن آن در یک دمای مناسب و سپس سرد کردن آن با یک نرخ مناسب، برای دستیابی به خواص مورد نظر ماده، مانند کاهش سختی و بهبود قابلیت ماشینکاری.

1-2-           سختی برینل (HB): مقدار سختی که با استفاده از یک فولاد سخت (یا کارباید) به قطر 10 میلیمتر و بار عمودی 3,000 کیلوگرم مطابق با استاندارد ASTM E 10 بدست آمده است.

1-3-           سختی راکول (HRC): مقدار سختی که با استفاده از یک الماس مخروطی و بار 150 کیلوگرم مطابق با استاندارد ASTM E 18 بدست آمده باشد.

1-4-           کربن استیل Carbon Steel: یک آلیاژ کربن و آهن شامل حداکثر 2% کربن و حداکثر 1.65% منگنز. کربن استیل هایی که در صنایع نفت معمولاً استفاده می شوند، کمتر از 0.8% کربن دارند.

1-5-           چدن Cast Iron: یک آلیاژ آهن – کربن شامل تقریباً 2 تا 4 درصد کربن. چدن ها ممکن است به رده های زیر تقسیم شوند:

(1)     چدن خاکستری: چدنی که به خاطر وجود رگه های گرافیت، سطح شکست خاکستری دارد.

(2)     چدن سفید: چدنی که به خاطر وجود سمنتیت (Fe3C)، سطح شکست سفید دارد.

(3)     چدن چکش خوار (مالیبل): چدن سفیدی که عملیات گرمایی شده است برای تبدیل سمنتیت به گرافیت (کربن گرما دیده)

(4)     چدن داکتیل (کروی): چدنی که در حال ذوب با یک عنصر (معمولاً منیزیم یا سریم) در تماس بوده و گرافیت های کروی دارد.

(5)     چدن آستنیتی: چدنی که مقدار کافی نیکل به آن افزوده شده است تا ساختار آستنیتی تشکیل دهد.

1-6-           فولاد ضد زنگ داپلکس Duplex (Austenitic / Ferritic) Stainless Steel: یک فولاد ضد زنگ که در دمای اتاق، ساختار میکروسکوپی آن ترکیبی از آستنیت و فریت می باشد.

1-7-           سختی Hardness: مقاومت فلز در برابر تغییر شکل پلاستیک.

1-8-           عملیات حرارتی Heat Treatment: گرمایش یا سرمایش یک فلز یا آلیاژ جامد به طوری که خواص مطلوب بدست آید.

1-9-           فولاد کم آلیاژ Low Alloy Steel: فولادی که عناصر آلیاژی آن کمتر از 5 درصد (ولی بیشتر از مقادیر مشخص شده برای کربن استیل) باشد.

1-10-        فولاد ضد زنگ Stainless Steel: فولادی که شامل 10.5 % یا بیشتر کرم باشد. عناصر دیگر ممکن است برای بهبود خواص اضافه شود.